از طرحهای مینیمالیستی مچ دست گرفته تا آستینهای کامل، هنر بدن آنقدر رایج شده است که به سختی کسی را متعجب میکند. اما در حالی که معنای شخصی یک خالکوبی ممکن است واضح باشد، پیامدهای بیولوژیکی آن بسیار کمتر دیده میشود.
هنگامی که جوهر خالکوبی وارد بدن میشود، در جای خود باقی نمیماند. در زیر پوست، رنگدانههای خالکوبی با سیستم ایمنی بدن به روشهایی که دانشمندان تازه شروع به درک آن کردهاند، تعامل دارند.
خالکوبیها عموماً بیخطر در نظر گرفته میشوند، اما شواهد علمی رو به رشد نشان میدهد که جوهرهای خالکوبی از نظر بیولوژیکی بیاثر نیستند. سوال اصلی دیگر این نیست که آیا خالکوبیها مواد خارجی را وارد بدن میکنند یا خیر، بلکه این است که این مواد چقدر سمی هستند و این برای سلامتی طولانی مدت چه معنایی دارد.
جوهرهای خالکوبی مخلوطهای شیمیایی پیچیدهای هستند. آنها حاوی رنگدانههایی هستند که رنگ میدهند، حاملهای مایعی که به توزیع جوهر کمک میکنند، مواد نگهدارنده برای جلوگیری از رشد میکروبی و مقادیر کمی ناخالصی.
بسیاری از رنگدانههایی که در حال حاضر استفاده میشوند، در ابتدا برای کاربردهای صنعتی مانند رنگ خودرو، پلاستیک و تونر چاپگر توسعه داده شدهاند، نه برای تزریق به پوست انسان.
برخی از جوهرها حاوی مقادیر کمی از فلزات سنگین، از جمله نیکل، کروم، کبالت و گاهی اوقات سرب هستند. فلزات سنگین میتوانند در سطوح خاصی سمی باشند و به دلیل ایجاد واکنشهای آلرژیک و حساسیت ایمنی شناخته شدهاند.
جوهرهای تاتو همچنین میتوانند حاوی ترکیبات آلی، از جمله رنگهای آزو و هیدروکربنهای آروماتیک چند حلقهای باشند.
رنگهای آزو، رنگهای مصنوعی هستند که به طور گسترده در منسوجات و پلاستیکها استفاده میشوند. در شرایط خاص، مانند قرار گرفتن طولانی مدت در معرض نور خورشید یا در طول پاک کردن تاتو با لیزر، میتوانند به آمینهای آروماتیک تجزیه شوند. این مواد شیمیایی در مطالعات آزمایشگاهی با سرطان و آسیب ژنتیکی مرتبط بودهاند.
جوهرهای رنگی، به ویژه قرمز، زرد و نارنجی، بیشتر با واکنشهای آلرژیک و التهاب مزمن مرتبط هستند. این امر تا حدودی به دلیل نمکهای فلزی و رنگدانههای آزو است که میتوانند به آمینهای آروماتیک بالقوه سمی تجزیه شوند.
خالکوبی شامل تزریق جوهر به عمق درم، لایه پوست در زیر سطح است. بدن ذرات رنگدانه را به عنوان ماده خارجی تشخیص میدهد. سلولهای ایمنی سعی در حذف آنها دارند، اما ذرات برای پاکسازی کامل بسیار بزرگ هستند. در عوض، آنها درون سلولهای پوست به دام میافتند، که همین امر باعث دائمی شدن خالکوبیها میشود.
در خبرنامه رایگان ScienceAlert که صحت اطلاعات آن بررسی شده است، مشترک شوید.
جوهر خالکوبی محدود به پوست باقی نمیماند. مطالعات نشان میدهد که ذرات رنگدانه میتوانند از طریق سیستم لنفاوی مهاجرت کرده و در غدد لنفاوی تجمع یابند.
غدد لنفاوی ساختارهای کوچکی هستند که سلولهای ایمنی را فیلتر کرده و به هماهنگی پاسخهای ایمنی کمک میکنند. اثرات طولانی مدت تجمع جوهر در این بافتها بر سلامتی هنوز مشخص نیست، اما نقش اصلی آنها در دفاع ایمنی، نگرانیهایی را در مورد قرار گرفتن طولانی مدت در معرض فلزات و سموم آلی ایجاد میکند.
خالکوبی و سیستم ایمنی
یک مطالعه اخیر نشان میدهد که رنگدانههای خالکوبی رایج میتوانند بر فعالیت ایمنی تأثیر بگذارند، باعث التهاب شوند و اثربخشی برخی واکسنها را کاهش دهند.
محققان دریافتند که جوهر خالکوبی توسط سلولهای ایمنی در پوست جذب میشود. هنگامی که این سلولها میمیرند، سیگنالهایی آزاد میکنند که سیستم ایمنی را فعال نگه میدارند و منجر به التهاب در غدد لنفاوی مجاور تا دو ماه میشوند.
این مطالعه همچنین نشان داد که جوهر خالکوبی موجود در محل تزریق واکسن، پاسخهای ایمنی را به روشی خاص واکسن تغییر میدهد. نکته قابل توجه این است که این موضوع با کاهش پاسخ ایمنی به واکسن کووید-۱۹ مرتبط بود. این به این معنی نیست که خالکوبیها واکسنها را ناامن میکنند.
بلکه، نشان میدهد که رنگدانههای خالکوبی میتوانند در شرایط خاص، در سیگنالدهی ایمنی، سیستم ارتباط شیمیایی که سلولهای ایمنی برای هماهنگی پاسخها به عفونت یا واکسیناسیون از آن استفاده میکنند، اختلال ایجاد کنند.
در حال حاضر، هیچ شواهد اپیدمیولوژیکی قوبسیاری از سرطانها دههها طول میکشد تا ایجاد شوند، و این امر مطالعه مستقیم این خطرات را دشوار میکند، به خصوص با توجه به اینکه خالکوبی اخیراً چقدر گسترده شده است.
مستندترین خطرات خالکوبی برای سلامتی، واکنشهای آلرژیک و التهابی هستند. جوهر قرمز به ویژه با خارش مداوم، تورم و گرانولوم همراه است. گرانولومها گرههای التهابی کوچکی هستند که وقتی سیستم ایمنی بدن سعی میکند مادهای را که نمیتواند حذف کند، جدا کند، تشکیل میشوند.
این واکنشها میتوانند ماهها یا سالها پس از انجام خالکوبی ظاهر شوند و ممکن است در اثر قرار گرفتن در معرض آفتاب یا تغییر در عملکرد سیستم ایمنی ایجاد شوند. التهاب مزمن با آسیب بافتی و افزایش خطر بیماری مرتبط دانسته شده است. برای افرادی که بیماریهای خودایمنی یا سیستم ایمنی ضعیفی دارند، خالکوبی ممکن است نگرانیهای بیشتری ایجاد کند.
خطرات عفونت
مانند هر روشی که پوست را سوراخ میکند، خالکوبی نیز خطر عفونت را به همراه دارد. بهداشت ضعیف میتواند منجر به عفونتهایی مانند استافیلوکوکوس اورئوس، هپاتیت B و C و در موارد نادر، عفونتهای غیرمعمول مایکوباکتریایی شود.
یکی از بزرگترین چالشها در ارزیابی سمیت خالکوبی، فقدان مقررات ثابت است. در بسیاری از کشورها، جوهرهای تاتو بسیار کمتر از محصولات آرایشی یا پزشکی تحت نظارت هستند و ممکن است تولیدکنندگان ملزم به افشای لیست کامل مواد تشکیل دهنده نباشند.
اتحادیه اروپا محدودیتهای سختگیرانهتری برای مواد خطرناک موجود در جوهرهای تاتو وضع کرده است، اما در سطح جهانی، نظارت همچنان ناهموار است.
برای اکثر افراد، تاتوها مشکلات جدی برای سلامتی ایجاد نمیکنند، اما بدون خطر هم نیستند. تاتوها موادی را وارد بدن میکنند که هرگز برای اقامت طولانی مدت در بافت انسان طراحی نشدهاند، که برخی از آنها تحت شرایط خاصی میتوانند سمی باشند.
نگرانی اصلی، قرار گرفتن در معرض تجمعی است. با بزرگتر شدن، تعداد بیشتر و رنگارنگتر شدن تاتوها، بار شیمیایی کل افزایش مییابد. این بار همراه با قرار گرفتن در معرض آفتاب، پیری، تغییرات ایمنی یا حذف با لیزر، ممکن است عواقبی داشته باشد که علم هنوز به طور کامل آنها را کشف نکرده است.
تاتوها همچنان یک شکل قدرتمند از ابراز وجود هستند، اما همچنین نشاندهنده قرار گرفتن در معرض مواد شیمیایی مادام العمر هستند. در حالی که شواهد فعلی خطر گسترده را نشان نمیدهند، تحقیقات رو به رشد، سوالات مهم بیپاسخ در مورد سمیت، اثرات ایمنی و سلامت طولانی مدت را برجسته میکنند.
با افزایش روزافزون خالکوبی در سراسر جهان، نادیده گرفتن لزوم تنظیم بهتر، شفافیت و تحقیقات علمی پایدار، به طور فزایندهای دشوار میشود.
لینک منبعی وجود ندارد که خالکوبیها را به سرطان در انسان مرتبط کند. با این حال، مطالعات آزمایشگاهی و حیوانی خطرات بالقوهای را نشان میدهند. برخی از رنگدانههای خالکوبی میتوانند به مرور زمان یا در معرض نور ماوراء بنفش یا لیزر برای حذف خالکوبی، تجزیه شوند و محصولات جانبی سمی و گاهی سرطانزا تشکیل دهند.
Leave a Reply