به گزارش خبر رسان و به نقل از گسمارنا MDR-MV1 جدیدترین هدفون استودیویی میکس و مانیتورینگ سونی است. آنها را میتوان جانشینان معنوی MDR-7506 افسانهای دانست که بیش از ۳۲ سال از عمرشان میگذرد و هنوز هم در فروش هستند.
بررسی هدفون سونی MDR-MV1
برخلاف هدفون های قبلی سونی که برای استفاده در استودیو طراحی شده بودند، MV1 هدفون هایی با پشت باز هستند. سونی قصد دارد از اینها به طور خاص برای تسلط بر صدای فضایی استفاده شود، که این روزها با ظهور Dolby Atmos (و کمتر به دلیل صدای واقعی ۳۶۰ سونی) محبوبیت بیشتری پیدا کرده است.
در این بررسی، بررسی خواهم کرد که آیا MV1 برای هدف مورد نظر خود مناسب است یا خیر و چگونه برای کارهای دیگر مانند گوش دادن به موسیقی و بازی کردن انجام می شود.
طرح
MV1 طراحی نسبتاً استاندارد و بی تکلفی در رنگ مشکی دارد. گوشواره های فلزی سراسر مشبک هستند و تمام پشت را متخلخل می کند. یوک های پلاستیکی به هدبند متصل می شوند که با مکانیزم کشویی ساده تنظیم می شود. مکانیزم صاف است و علامتهایی وجود دارد که میتوانید آنها را حتی در هر دو طرف دریافت کنید و برای کاربران مختلف یادداشت کنید.
بررسی هدفون سونی MDR-MV1
هدبند دارای مواد چرم مانند در قسمت بالا با دوخت دور لبه است. قسمت زیرین دارای لایه های فومی نرم است که بیشتر در وسط هدبند متمرکز شده است و تا انتها بالا نمی رود.
گوشواره ها دارای پدهای فوم عظیم با بافتی نرم مانند مخمل هستند. عمق گوشوارهها قبل از تماس گوشها با توری پارچهای در داخل ۲ سانتیمتر و قبل از تماس با گریل پلاستیکی سخت ۰.۵ سانتیمتر است. ایرپدها قابل جابجایی هستند اما تا آنجا که من می دانم سونی جایگزین نمی فروشد. دریافت پدهای جدید هنگامی که به ناچار صاف می شوند و نمایه صدا را تغییر می دهند، دشوار خواهد بود و یک بار دیگر ممکن است مجبور شوید به فروشندگان پس از فروش تکیه کنید.
بررسی هدفون سونی MDR-MV1
هدفون دارای یک اتصال یک طرفه در ایرکاپ سمت چپ است. به طور پیش فرض، MV1 با یک کابل ۲.۵ متری با یک کانکتور ۳.۵ میلی متری در یک طرف و یک کانکتور ۶.۳ میلی متری در طرف دیگر ارائه می شود. کوچکتر به هدفون وصل می شود و مکانیزم پیچی نیز وجود دارد که آن را در جای خود محکم می کند. همچنین یک آداپتور دریافت می کنید که فیش ۶.۳ میلی متری را به ۳.۵ میلی متر تبدیل می کند.
کیفیت کابل عالی است و استفاده از فلز برای انتهای کانکتور در هر دو طرف فوق العاده است. با این حال، ترجیح میدهم دو کابل در جعبه وجود داشته باشد، کابل ۲.۵ متری بلندتر با انتهای ۶.۳ میلیمتری و کابل کوتاهتر یک متری با انتهای ۳.۵ میلیمتری، چیزی که بسیاری از هدفونهای ارزانتر دیگر با آن عرضه میشوند. آداپتور ارائه شده همچنین به اندازه کافی حجیم و سنگین است که اگر گوشی را به یکی از آن وصل کردید، آن را بکشید.
بررسی هدفون سونی MDR-MV1
کیفیت ساخت کلی هدفون خوب است. هدفون های سونی در ابتدا تمایل خاصی به احساس برتری ندارند، اما در نهایت از صاحبان خود بیشتر ماندگار می شوند. من شک ندارم که MV1 نیز به خوبی پیر خواهد شد، مگر اینکه شما به طور خاص توهین آمیز باشید.
هدفون نیز بسیار راحت است. لنتها نرم هستند و عمق زیادی در خود دارند که بیشتر افراد باید آن را در خود جای دهند. آنها همچنین خیلی سنگین نیستند و به اندازه کافی نیروی گیره دارند. ساعتها آنها را هنگام بازی میپوشیدم و هیچ ناراحتی یا خستگی احساس نمیکردم.
MV1 که برای استفاده استودیویی در نظر گرفته شده است، لوازم جانبی زیادی در جعبه ندارد. جعبه خود ساده است و داخل آن کابل و آداپتور مذکور به همراه هدفون قرار دارد.
کارایی
مفهوم هدفون استودیویی با پشت باز برای میکس و مسترینگ به جای نظارت فقط تا حدودی جالب است. اگر از مهندسان استودیو بپرسید، آنها به شما خواهند گفت که تنها زمانی که هدفون در استودیوها استفاده می شود برای نظارت بر اجراکنندگان یا به عنوان منبع ثانویه برای بررسی مشکلات موجود در میکس است. تقریباً هیچ میکس یا مسترینگ واقعی با هدفون اتفاق نمیافتد، چه رسد به هدفونهای پشت باز، زیرا این تنها حوزه مانیتورهای استودیویی است، که بلندگوهای معروفی هستند.
من به آن باز خواهم گشت، اما اول، بیایید در مورد صدا صحبت کنیم. صدای MV1 آن چیزی نیست که من از هدفون های میکس و مسترینگ استودیویی انتظار دارم. سونی ادعا می کند که صدا “خنثی”، “دقیق” و “بدون رنگ” است اما هیچ کدام از این موارد نیست.
بررسی هدفون سونی MDR-MV1
اول از همه، صدا نسبتا بیس است. MV1 افزایش بیس نسبتاً وسیعی در فرکانسهای باس متوسط و بالایی دارد. این کافی نیست که هدفون را باس-سنگین خطاب کنید، بلکه انرژی اضافی در این نواحی به اندازه کافی وجود دارد که صدا به طور مداوم گرم و بی صدا باشد. از آنجایی که یک طراحی پشت باز است، انرژی بیس بسیار کمی وجود ندارد، بنابراین صدای ضربه عمیق تری همراه با صدای سر و صدا وجود ندارد، که اگر به سادگی به موسیقی گوش دهید و نظارت نکنید، کمی احساس رضایت نمی کند. اگر در حال مانیتورینگ هستید، ممکن است تعجب کنید که چرا اصلاً صدای میانی بیس زیاد است و آیا در حین میکس به نحوی به مشکل خورده اید.
میان رده نیز کمی در همه جا دیده می شود. میانههای پایینی با پخش شدن انرژی باس بالایی رنگ میشوند و به آوازهای عمیقتر عمق بیشتری میدهند و گرما در میکس وجود ندارد.
Leave a Reply